Informatie over de Turkse taal
De officiële taal in Turkije is het Turks. Turks valt onder de noemer “Turkse talen”. De Turkse talen vormen een nauw verwante taalfamilie van 35 landen, gesproken door de Turkse volkeren van Oost-Europa tot in Centraal-China en de Noordelijke IJszee in Noordoost-Azië. In totaal spreken ongeveer 220 miljoen mensen een Turkse taal als moedertaal, waarvan circa 40% Turks, ongeveer 81 miljoen mensen. De Turkse talen worden ook gebruikt als lingua franca. De Turkse talen worden als dialecten beschouwd, omdat ze onderling erg veel op elkaar lijken en is de verstaanbaarheid over en weer erg groot. De oorsprong van de Turkse taal? Oorspronkelijk komt de Turkse taal uit het steppegebied van Mongolië, waar het gesproken werd door de nomaden. Zij zijn degenen die de taal meenamen naar Turkije.
Turks is de enige officiële taal die in Turkije, door 90% van de bevolking, wordt gesproken. De Turkse taal is ook de officiële taal van Cyprus en enkele gemeenten van Macedonië. Daarnaast wordt de taal buiten Turkije gesproken door minderheden in landen van de Balkan en de Kaukasus, zoals Irak, Griekenland, Bulgarije, Kosovo, Bosnië, Herzegovina, Syrië, Roemenië, Moldavië en Azerbeidzjan. Ook door immigranten in andere landen wordt de Turkse taal gesproken. Daarom hoor je de Turkse taal heel vaak bijvoorbeeld in Nederland, België en Duitsland. Binnen de Turks gesproken taal, bestaan tal van dialecten.
Het Turkse (Latijns) alfabet, “het Turk alfabesi”, bestaat uit 29 tekens. De letters Q, W en X komen niet voor in het Turks. Alhoewel de W wel wordt gebruikt voor het internet. En het Turks alfabet verschilt met ons Nederlandse alfabet, omdat het wordt aangevuld met de letters Ç, G, Î, Ö, Ü en S. Het Türk alfabesi werd in 1928 bij de Kemalistische hervormingen ingevoerd. Voorheen werd het Arabische alfabet gebruikt. Het schrift, met gebruikmaking van het Arabische alfabet, noemt men het Osmaans (Turks: Osmanlica).
Heden ten dage gebruikt men het Turks zonder de Osmaanse invloeden van Arabische en Perzische leenwoorden. Door de taalzuivering zijn de verschillen tussen het Turks en het Osmaans groter geworden en dus niet alleen in de geschreven taal. De woordenschat en schrijftaal van tegenwoordig sluiten aardig aan bij de spreektaal, dit na een aantal taalhervormingen die ontstonden door gewelddadige regimewisselingen.