7 Verschillen tussen Brits Engels en Amerikaans Engels

Het is natuurlijk normaal dat er verschillende soorten Engels ontstaan als deze taal in zoveel verschillende gebieden wordt gesproken. De meeste mensen weten dat er subtiele verschillen zijn tussen Brits-Engels en Amerikaans-Engels. Soms zijn de twee talen zelfs zo verschillend dat een Engelsman en Amerikaan elkaar niet begrijpen. Hier zijn 7 verschillen tussen Brits-Engels en Amerikaans-Engels.

1. | Gaat u naar the movies, of the cinema?

Antwoord: Amerikanen gaan naar the movies en Britten gaan naar the cinema. De woordenschat is het meest opmerkelijke verschil tussen de twee. Er zijn wel honderden alledaagse woorden die verschillend zijn.

Bijvoorbeeld: Een motorkap is een bonnet voor een Brit en een hood voor een Amerikaan.

Als het koud is dan doen wij een trui aan. Een Brit doet een jumper of pullover aan, terwijl een Amerikaan een sweater aan zou doen.

In London woont u in een flat en in New York woont u in een apartment.

Er zijn nog veel meer voorbeelden van dit soort verschillen. Gelukkig kunt u door context er meestal wel achter komen wat de betekenis van het woord is.

2. | 50 Shades of: Grey, of Gray?

Er zijn honderden kleine spellingsverschillen tussen het Brits-Engels en Amerikaans-Engels. Hiervoor mag u Noah Webster bedanken. Ja, dat is de man van het Webster woordenboek. Hij wilde de Engelse woorden spellen zoals ze klinken wanneer ze uitgesproken worden.

Bijvoorbeeld: het woord “kleur” is colour, maar in het Amerikaans is het color. Gedrag is behaviour, maar in het Amerikaans is het behavior. De letter u is weggelaten in de Amerikaanse versie omdat de u niet aanwezig is in de uitspraak.

Een vliegtuig wordt geschreven als aeroplane, maar in het Amerikaans is het airplane.

Het Britse woord cheque is vereenvoudigd naar check.

In het Britse woord grey is de e veranderd in een a. In het Amerikaans is het dus gray.

Webster had nog meer ideeën om de taal aan te passen naar de uitspraak. Hij stelde voor om women (vrouwen) te veranderen naar wimmen. Dit is er nooit doorheen gekomen terwijl dat wel de manier is om het uit te spreken.

3. | Groepen: The band is playing tonight, of the band are playing tonight?

Er is ook een verschil bij zelfstandige naamwoorden voor groepen tussen de twee variaties van Engels. Een zelfstandig naamwoord voor een groep refereert naar een groep personen.

In het Amerikaans-Engels zijn alle zelfstandige naamwoorden voor groep enkelvoud. De groep wordt benadrukt als één entiteit. Een groep atleten is a team, een groep werknemers is staff en een groep muzikanten is a band. Bijvoorbeeld: “The team is doing everything it can to win.” Of “My favorite band is playing tonight.”

Dat zit in het Brits-Engels anders. Het kan namelijk enkelvoud of meervoud zijn omdat de leden van de groep meer wordt benadrukt. Om het voorgaande voorbeeld aan te houden zou een Brit dit zeggen: “The team are doing everything they can anything to win.” Of “my favourite band are playing tonight”.

4. | Verleden tijd: burned, of burnt?

Er zijn ook kleine verschillen in de verleden tijd van onregelmatige werkwoorden. De verleden tijd van learn (leren) is learned. Dit is de enige optie die u heeft in het Amerikaans-Engels. In het Brits-Engels is er nog een optie, namelijk learnt. Hetzelfde geldt voor dreamed en dreamt, burned en burnt, leaped en lept.

Amerikanen gebruiken meer de -ed, en Britten gebruiken meer de -t.

Amerikanen gebruiken bij het maken van een voltooid deelwoord vaak -en voor sommige onregelmatige werkwoorden. Bijvoorbeeld: “I haven’t gotten any news about her”. Terwijl een Brit zou zeggen: “I’ve not got any news about him”. Een Amerikaan gebruikt allebei got en gotten in de verleden tijd. Britten hebben alleen got.

Volg ons

5. | Hulpwerkwoorden in het Brits-Engels en Amerikaans-Engels

Hulpwerkwoorden zijn werkwoorden die in combinatie met het hoofdwerkwoord een extra betekenis aan de zin toevoegen, zoals tijd en modaliteit. Het hulpwerkwoord ‘helpt’ al het ware het hoofdwerkwoord in de zin.

Neem het hulpwerkwoord shall. Vooral Britten gebruiken shall om de toekomst aan te geven in een zin. Bijvoorbeeld: “I shall go to school now”. Amerikanen weten wat shall betekent, maar zij vinden het veel te formeel om te gebruiken in een gesprek. Een Amerikaan zou hiervan maken: “I will go to school now.”

Als shall gebruikt wordt in vraagvorm dan is de uitkomst hetzelfde. Brit: “Shall we go to school?”. Amerikaan: “Should we go to school?”.

Als een Amerikaan wil vertellen dat u geen verplichting tot iets heeft dan gebruiken ze het hulpwerkwoord do met het negatieve woord not en gevolgd door het werkwoord need. Dat ziet er dan zo uit: “You do not need to go home today”. Britten maken het korter door het hulpwerkwoord niet te gebruiken en het werkwoord samen te voegen met not. “You needn’t go home today”.

6. | Aangeplakte vragen worden in het Engels vaak gebruikt, nietwaar?

In het Nederlands zouden wij zeggen: “Jij gaat vandaag naar de supermarkt, toch?”. Het gaat om het laatste stukje van de zin na de komma. In het dagelijks leven worden de zogenaamde tag questions meer gebruikt door Britten dan door Amerikanen. Uit onderzoek is gebleken dat Britten 9 keer meer aangeplakte vragen gebruiken in vergelijking met Amerikanen.

De tag question wordt gebruikt om mensen te laten instemmen met wat de spreker zegt. Bijvoorbeeld: “The weather is nice today, isn’t it?” of “You don’t like cats, do you?”.

7. | Het bekendste verschil: het Amerikaanse en Britse accent

Zelfs een ongetraind oor kan duidelijk horen dat er een accentverschil is tussen de Amerikaanse Tom Cruise en de Britse Austin Powers. Er zitten subtiele verschillen in nadruk en klank. Natuurlijk zijn er ook verschillen tussen een Texaan en een New Yorker, en tussen een Londenaar en iemand uit Glasgow. Voor het gemak neem ik de verschillen tussen standaard Brits en standaard Amerikaans.

De nadruk op klinkers in een woord is het eerste verschil. Bij het woord ballet wordt door Britten de nadruk gelegd op de a en gaat de klank omhoog, terwijl het bij Amerikanen de nadruk en klank ‘plat’ blijft. Hetzelfde geldt voor woorden als garage, vaccine en advertisement.

Nog een voorbeeld hiervan is de manier waarop -ile wordt uitgesproken. Fertile wordt door Britten uitgesproken als fuh-tail, terwijl Amerikanen het als fur-tol. Mobile voor Britten is meu-bail en voor Amerikanen mo-bol. Zoals u leest is de klank van Amerikanen iets ‘platter’ zonder duidelijke nadruk.

Het volgende klankverschil is de a. De Britten zullen het meer als ah uitspreken en Amerikanen meer als eh. Denkt u maar aan de woorden: bath, class, ask, can’t en after.

Naast de a-klank is er ook een verschil in de r-klank. Amerikanen spreken de r hard uit, en de Britten spreken de r bijna niet uit. Bar wordt uitgesproken door Britten als bah en hard wordt hàh-d.

Het laatste verschil in accent is de manier waarop de t in het midden van het woord wordt uitgesproken. Amerikanen maken van die t een snelle d-klank. Better wordt door Britten hetzelfde uitgesproken zoals het geschreven wordt. Amerikanen maken er bedder van. Nog meer voorbeelden zijn water, bottom en notice. Dit geldt nogmaals alleen voor de t in het midden van het woord.

Meer gemeen dan verschillen

Aan het eind van de dag hebben Brits-Engels en Amerikaans-Engels meer gemeen dan verschillen. De verschillen worden vaak door mensen en media overdreven. Als u de ene stijl begrijpt dan begrijpt u de andere stijl ook. Er zijn wel regionale dialecten die moeilijk te verstaan zijn, zoals Schots en Texaans, maar dat verschil wordt met de tijd minder. De twee stijlen kijken elkaars televisieprogramma’s, zingen elkaars liedjes en lezen elkaars boeken.

Het enige dat waarschijnlijk altijd zal blijven bestaan is elkaar plagen om het accent.

Laat een reactie achter